Privé

Je kunt me rechtstreeks bereiken op mijn e-mail adres: jaap@jaapdekker.nl 

Privé

Beste muziekvrienden,

Mochten jullie het leuk vinden wat meer te weten over ‘de mens achter de muzikant’, dan wil ik hier best het een en ander over mezelf vertellen.

Waterman, donkerblond, 1.89 m, 100 kg, schoenmaat 46.


Thuis toen.

Mijn ouders woonden in jaren ’50 in Apeldoorn, vlakbij Paleis Het Loo.
In de huiskamer stond een harmonium. Op mijn vijfde jaar probeerde ik er op een ochtend stiekem psalmverzen op te spelen.Tot mijn verbazing werd papa niet boos, maar
juist heel enthousiast. Hij heeft me later mijn eerste noten leren lezen en me daarna
elke zaterdagmiddag liefdevol naar de muziekschool gebracht.
Mijn vader speelde behalve thuis orgel ook trompet in een Leger des Heils brassband.
Heel wat concerten, sommige in de open lucht, heb ik ademloos bijgewoond.
Thuis deed ik daarna telkens op een stoel met een breinaald de dirigent na.

Thuis nu.

Hier thuis in Amstelveen ben ik de gelukkige, trotse vader van twee heerlijke kinderen, Dennis ( geboren in ’ 88 ) en Chantal ( in ‘ 89 ). 
Dennis studeert aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, afdeling muziek, zeg maar conservatorium nieuwe stijl. 
Daar kan hij muziek ( piano, compositie) met ICT combineren.
Ons zoonlief is bijzonder muzikaal en heeft er intussen zo'n twaalf jaar pianoles opzitten. 
Hij speelt zowel van bladmuziek als uit zijn hoofd klassieke stukjes, blues, boogie woogie en zelfs al aardig jazz.
Echter, net als ik heeft Dennis de bladmuziek maar heel kort nodig en speelt vervolgens een muziekstuk compleet uit zijn hoofd. 
Van mij leert hij boogie woogie en ook al wat  jazzprincipes. Regelmatig speelt hij zelfs  zomaar een stukje in mijn orkest mee. En ook componeert hij af en toe een prachtig eigen romantisch pianowerkje. En als hij die laat horen, krijg ik het warm van binnen.

Chantal is ook best muzikaal, wat dat betreft hebben we het bijzonder goed getroffen. 
Na vier jaar pianoles was zij een jaar overgestapt op gitaar, toen weer terug op pianoles en nu speelt ze nog af en toe piano op haar eigen houtje. Van mij leert ze intussen ook  wat boogie woogie. Ik vind het heerlijk, zo’n meisje achter zo’n instrument, die mooie slanke handen op die  toetsen. Bij die aanblik krijg ik ook een heel warm gevoel. ( Ach ja, vaders...)
Zij is na vier jaar HAVO overgestapt naar het MBO, heeft intussen de Luchtvaartacademie afgerond, werkt nu nog een paar maanden in het hotelwezen en start september 2012 op de PABO. Zij wordt dus juf.
Chantal overigens is een geboren actrice, met een fantastisch gevoel voor humor. De meldteksten op haar voicemail bezorgen je steevast de slappe lach.

Hun moeder heet Olga. Zij was vroeger een heel bekende sportvrouw en eigenlijk nu nog, want elke ochtend is zij te zien op TV met de ochtendgymnastiek, die tegenwoordig
‘Nederland in Beweging’ heet. Olga is een heel lieve moeder. In haar tienertijd heeft ze naast atletiek ook een paar jaar muziekschool gedaan, kan prima muziek lezen en speelt heel mooi dwarsfluit.
Olga’s vader was vroeger kerkorganist en zong in een koor. Haar beide broers spelen accordeon.

Buitenshuis.

Laat ik er maar niet omheen draaien, ik leid een redelijk Bourgondisch bestaan.
Alhoewel ik thuis ook graag in de keuken sta en iedereen probeer te verrassen met een lekkere stoofschotel of zoiets, kom ik graag in een goed restaurant. Ik lust werkelijk alles, maar het liefst zit ik op het terras van een mediterraan visrestaurant aan de Middellandse Zee of in een knus Indisch eethuisje ergens in Nederland.
Maar ook de Franse en Belgische keuken, of de Italiaanse, de Spaanse, de Surinaamse en Mexicaanse kunnen me erg bekoren, evenals een Turks eethuisje en ga zo maar door. En niet te vergeten: onze eigen Hollandse pot kan ook een feest zijn!  
Zo zijn de gehaktballen van mijn moeder wereldberoemd in Renkum, Amstelveen, Apeldoorn, Lochem en Zwijndrecht.
Ik houd van een goed glas wijn, maar sterke drank heb ik enkele jaren geleden definitief afgezworen. 
Ben met roken intussen ook volledig gestopt. 

Heel raar misschien, maar een café vind ik het leukst als het halfvol is. En je moet elkaar ook nog wel kunnen verstaan. Behalve als er live muziek is. Dan hoef ik niet te praten. Lekker luisteren en genieten.

Heel leuk vind ik jazzcafé’s en helemaal fantastisch vind ik een theaterrestaurant, zoals bijvoorbeeld ‘Pasta e Basta’ in Amsterdam. Daar wordt de hele avond gespeeld en gezongen, Ik droom dan steevast weg en ben zo’n avond totaal van de wereld.
Af en toe mag ik er zelf ook optreden.

Theater is mijn grote liefde, elk seizoen weer geniet ik bijvoorbeeld geweldig van de tournee met de Grand Piano Boogie Train, maar als bezoeker kom ik er ook graag. 
Jaarlijks neem ik me voor nog wat vaker naar het theater te gaan, want het is een van  de mooiste plekken om weg te dromen, vind ik.

In een bioscoop kom ik alleen als ik per se een bepaalde film wil zien, ach je kunt voor in de huiskamer intussen ook zoveel mooie films huren.

Regelmatig zit ik met een stel vrienden in de Arena bij Ajax.
En daar hebben we het dan héél gezellig. Mijn goede vriend Dave Katz, eigenaar van
een nogal swingende skybox, heeft daarin een digitale piano neergezet.
Je begrijpt dat het dus voor ons na de wedstrijd soms nog wel een uurtje langer duurt.
Maar ik moet altijd wel een beetje op mijn tellen passen, want ik kom uit een van oorsprong Rotterdams gezin. Mijn oude liefde voor Feyenoord is dus nooit helemaal verdwenen.
Om de boel te jennen speel ik wel eens de eerste maat van ‘Hand in hand’ naadloos gevolgd door de tweede maat en de rest van het Wilhelmus. Probeer het maar eens, het klopt precies.

Hobby’s en wat ik verder leuk of niet leuk vind.

In mijn jonge jaren was ik behoorlijk sportief. Voetbal ( keepen), atletiek, zeilen, zwemmen, judo en karate waren mijn favoriete sporten.
Later werden dat gek genoeg sporten waarin ik nooit echt goed ben geworden, zoals skiën, paardrijden, tennis en golf. 
Denksporten heb ik altijd graag gedaan: dammen, schaken, bridge en cryptogrammen.
Wist je trouwens dat (goed) dammen in feite even moeilijk is als schaken?
Het eindspel van een dampartij is zo mogelijk zelfs nog moeilijker.

Leuk vind ik ook: computeren en werken met bijvoorbeeld synthesizers, sequencers, digitale recorders en allerhande nieuwe technische snufjes ( iedereen noemt me apparaatjesgek). 

Toch ben ik ook behoorlijk nostalgisch, zowel voor wat betreft muziek alsook in veel andere dingen. Ben gecharmeerd van bijvoorbeeld oude gebouwen, kastelen, oude zwart-wit films, foto's, boeken, ouderwetse auto's, oude grammofoonplaten of bijvoorbeeld zo'n antieke Singer trapnaaimachine (ik noem maar wat), het heeft allemaal iets heel speciaals.Vind je ook niet? 
Haal af en toe ook graag mooie herinneringen op, met familie of oude vrienden of zo.
Toch leef ik het liefst bij het moment van nu. En in afwegingen kijk ik altijd ver vooruit.

Fascinerend vind ik bezigheden als fotografie ( favoriete camera: Canon) en filmen (de beste videocamera's vind ik die van Sony). 

Maar rustig op de bank met een goed boek vind ik ook heerlijk. De krant(en) lees ik van voor tot achter en ik heb ook een heleboel populair-wetenschappelijke literatuur waar ik graag in blader. Ook blijf ik altijd maar neuzen in boeken over muziektheorie: akkoorden, ritmes, toonladders, harmonische verbindingen en alles over arrangementen en orkestraties.  

Ik mag ronduit graag reizen ( misschien wel een beetje gek voor een muzikant ).
Korte trips vind ik het leukst. Weekje Toscane, weekendje Parijs of Londen, etc. 

Mijn werk is mijn hobby: componeren en arrangeren oftewel schrijven, zowel muziek als proza, columns en gedichten.

Ben erg geïnteresseerd in talen, naast Nederlands spreek en schrijf ik Frans, Engels, Duits en Spaans. Ben op dit moment bezig met een studie Italiaans, dat komt daar geleidelijk aan dus bij. Alhoewel ik een behoorlijke opleiding heb, goed kan leren en ook  
onverminderd leergierig blijf, beschouw  ik mezelf niet als een echte intellectueel. 

Ronduit een hekel heb ik aan terreur, geweld, huichelachtigheid, macho gedrag of gevaarlijke dingen zoals bijvoorbeeld vreselijk hard rijden.
Heb vroeger ook wel eens iemand bij de kladden gegrepen, maar met het klimmen der jaren ben ook ik steeds milder geworden. 
Stelling: Als iedereen op de wereld wat meer zou zingen of op een instrument zou spelen, dan bleef er heel wat minder tijd over voor oorlog en ander zinloos geweld. Maar geweld dat nodig is om erger geweld te voorkomen, nou ja, dat moet dan in 's hemelsnaam maar. Totdat we hopelijk iets beters uitvinden. 

Mijn denkbeelden zijn behoorlijk liberaal, ik hou van vrijheid, ruimdenkendheid en zou niet gekooid kunnen leven. Maar als het gaat om bijvoorbeeld milieu, diervriendelijkheid of  zorg voor de zwakkeren, dan krijg ik opeens even iets - noem het maar - socialistisch.
Mijn politieke kleur hangt dus af van het onderwerp. Toch overheerst in mij het liberale.

Ben best wel emotioneel (ach, wie niet). Om eigen teleurstelling of verdriet laat ik doorgaans geen traan, dat maakt me in de regel alleen maar nog strijdvaardiger. Maar voor met name kinderverdriet ben ik heel gevoelig, dat kan me geweldig aangrijpen. 
En bij een ontroerende film of heel mooie muziek kan ook ik zomaar volschieten.
 
Naast muziek vind ik allerlei andere vormen van audio ook vaak fascinerend: 
Bijv. radioreportages, hoorspelen, treingeluiden, teksten op memorecorders en antwoordapparaten etc.  Maar sommige geluiden daarentegen verdraag ik weer totaal niet, zoals bijvoorbeeld hoge gilletjes, een klepperende deur, smakken tijdens het eten, spreken met een prop eten in de keel of onnatuurlijk bekakt praten. Ach elke musicus is eigenlijk wel een beetje een geluidsneuroot. 

Problemen. Ik ga er het liefst onmiddellijk dwars doorheen.' De kortste weg van A naar B is een rechte lijn'. Maar mocht het me heel soms eens even teveel worden, dan lekker een weekendje weg, op een totaal andere plek energie bijtanken en daarna vol goede moed er weer tegenaan.  

Sleur of teveel regelmaat vind ik maar niks. Het leven moet wat afwisseling te bieden hebben. En is dat even niet zo, dan doen we daar wat aan. Zoiets hebben we immers goeddeels zelf in de hand. Geef mij maar wat verrassing en een beetje leuke spanning.

Mijn religieuze gevoel is gebaseerd op de hoofdlijnen van de wereldreligies, zonder gemuggenzift over futiele details en interpretaties. Wel spiritueel getint.      

Ben Oranjegezind, en dat is puur gevoelsmatig, want ook ik besef dat we eigenlijk in 
een soort republiek met symbolische monarch leven. 

Als je in de conversatie mijn woordspelingen hoort, die soms behoorlijk dubbelzinnig 
zijn, zou je het misschien niet gelijk zo zeggen. Maar heus, ik hecht veel waarde aan fatsoen, respect en hoffelijkheid.

Er moet vooral ook wat te lachen vallen. Ben dol op cabaret, woordgrappen en subtiele humor. Plezier op zijn tijd is als vitamine voor de geest. En veel humor ' ligt op straat '.

Hou dus erg van gezelligheid en een goed gesprek, maar mijn grootste hobby blijft muziek. Fantastisch als je beroep ook je hobby is. Een voorrecht. Dat besef ik elke dag. Ik hoop dit dan ook nog lang voor jullie te mogen blijven doen.

Naast pianospelen en componeren speel ik ook nog altijd graag accordeon en  mondharmonica, zing ik (niet geweldig maar wel graag) en op amateurniveau speel ik  nog een beetje gitaar, basgitaar, drums en saxofoon.

Dit was het voorlopig, tot zover, het is een heel verhaal geworden.
Als je wilt reageren, wees welkom, schrijf gezellig een berichtje in het Gastenboek.

Groetjes,

naar boven